Pffff, wat is het alweer lang geleden…. 18 jaar geleden is het gestopt voor mij.

Gestopt?????????????????????????????
Maak dat jezelf wijs Pieter! Het is nooit gestopt!

De zomer van 85;
Ik was 6, onwetend, en vol goed vertrouwen in de wereld. Ik was de koning! Die de hele wereld aan kon.
Samen met mijn vrienden, Martin en Daniel, stonden we, natuurlijk samen met onze ouders, op de camping. Op deze camping is veel gebeurd, hele leuke dingen, minder leuke dingen, en de meest verschrikkelijke gebeurtenissen in mijn leven.

Op deze Camping is het leven kapot gemaakt van ten minste 3 jongens. Martin, Daniel en ik.

Hoe het begon;

Zoals elke ochtend fietste ik toen ik wakker werd over de camping, eerst naar Martin, en toen naar Daniel om samen weer een leuke dag tegemoet te gaan. Maar Martin sliep nog, en ook Daniel was nog niet zover dat ie al weg kon. Ik zei dat ik naar de waterval ging en hun zouden er zo achteraan komen.
Op weg naar de waterval kwam ik langs de caravan van “cees”, en die riep me. “Moet je nou eens kijken wat een vis ik gevangen heb vanmorgen”, die zin staat me nog bij als de dag van gister. Ik, een persoon die vissen en alles wat vies is best leuk vond. Stapte van mijn blauw zilvere BMX crossfiets af, en deed het poortje open (van de HEL) van de tuin.

Eenmaal binnen bleek inderdaad dat ie een vis gevangen had…. Genaamd MIJ!

Hij pakte me beet en gooide me op het bed, het ging met grof geweld, ik huilde maar ik moest mijn mond dicht houden! Mijn keel werd dichtgeknepen, en hij streelde me overal.
Ik was bang, en besloot voor het meest veilige idee te kiezen, en dat is zwijgen.

Alle details toen zal ik je besparen, ik wist nog van toeten of blazen. Ik kon net staand plassen, en dan wordt er dit met je gedaan.

Toen “Cees” ‘klaar’ was, mocht ik gaan, maar net voordat ik naar buiten kon glippen pakte hij me beet en zette een mes op mijn keel. “EEN WOORD EN JE ZUSJE EN JIJ GAAN ER AAN!”

Zo ging het lang door, en het stomme is. Hij werd vriend van de familie, nam ons overal mee naar toe, en ik, ik zei geen woord.
Tot we een dagje naar de Efteling gingen, het was vrij ver weg, en er werd besloten dat we dan maar daar ergens in een huisje gingen slapen. Daniel en Martin mochten ook mee, en ik dacht….. HEY, nou ben ik een keer veilig! NU zal me  niks gebeuren!
Maar niks was minder waar, Martin en Daniel werden ook al verkracht misbruikt en voor oud vuil behandeld.

Die dag, we zijn nooit in de Efteling aangekomen, maar ergens, waar ik nog steeds niet weet waar. Maar waar heel veel mannen en een paar vrouwen waren. De kamer herinner ik me nog goed. Vrij donker, hele oude meubels, en een groot bed in het midden. Nu zou ik zeggen, tis een studio, maar toen was het voor mij een normale slaapkamer.
Daar zijn we onder bedreiging van wapens misbruikt door verschillende mensen, en we moesten het met elkaar doen. Er werden foto’s gemaakt en films.
Ik werd verkracht met een Pistool tegen mijn slaap gedrukt. Ik gaf geen kick, maar van binnen huilde ik.

Ook Martin en Daniel werden op vreselijke manieren misbruikt, maar wat moet je doen, als 6 jarigen?

Toen we de volgende dag thuis kwamen, zijn Martin Daniel en ik gaan zwemmen. We zijn zolang mogelijk van huis weggebleven… Om maar niets te hoeven vertellen.

Dit gebeurde elk weekend, en de hele zomer! Niet altijd in ‘dat’ huis, maar in de caravan, bos, zwembad waar je maar kan bedenken.

En ik, ik zei niets.

Sterker nog, het is daarna nog 5!!! Jaar doorgegaan. Niemand van ons zei ooit wat. En als je moeder wat vroeg, zei je toch gewoon dat je gestoeit had en dat je daarom mank liep, of daarom die blauwe plekken had!

We waren 11/12;

We wilde niet meer, thuis dus niet op de camping waren we ook al niet meer veilig. Hij kwam met de kerst bij ons op visite. En bleef slapen, en zorgde er altijd voor dat ie bij mij op zolder lag. Kerst, oud en nieuw, verjaardagen waren, en zijn voor mij, nog steeds verrot.
Martin Daniel en ik besloten “Cees” te gaan ontlopen, wat in het begin van het seizoen aardig lukte. We waren alle 3 niet bepaald klein, en spande samen het trio list en bedrog op de camping. Deden klusjes, maar niet alleen de klusjes, we moesten geld….. dat was belangrijker. We dronken al bier, rookte als een schoorsteen. Gelukkig hadden we nog nooit van drugs gehoord, anders hadden we daar ook al aangezeten.

Het ging wel aardig dat seizoen, “Cees” Kwam wel op de koffie, maar we zeiden telkens “Nee Cees, we moeten nu ff weg” En rende we weer weg.

Tot hij ons ’s avonds bij de disco te pakken kreeg, we werden in een bus gegooid. En we reden weer naar diezelfde plek waar al die mensen waren. We waren wat ouder, en welke taal er gesproken werd weten we nog niet.
Nu moesten we het ook met de vrouwen ‘doen’, en de mannen gingen ook vrolijk verder met ons.

Tot ze allemaal gingen drinken, en roken, en wij besloten er tussen uit te knijpen.

We slopen weg, zonder kleren aan. Die pakte we onder de arm mee, en gingen op pad. Nog geen 30 min later hoorde we mensen roepen, maar we reageerde niet natuurlijk… tot we ver genoeg wegwaren gingen we ons aankleden. De helft van de kleren bij je, en geen idee waar je was.

We waren dood moe, op, kapot….

We hoorden dat we achtervolgd werden, en slopen door de bossen. Geen idee waar we waren.

Na een lange tijd hoorde we niets meer, we kwamen bij een spoor. We gingen rusten en vielen in slaap. Ik werd wakker van geritsel, het was Daniel… Hij liep naar de boven kant van de brug waaronder we zijn gaan slapen… Ik liep hem achterna en hoorde de trein aankomen.. Daniël sprong… ik viel maar bleef hangen. De trein heeft Daniel geschept… voor mijn ogen…

Martin kwam er aan, maar het was te laat….

Die dag hebben Martin en ik besloten dat het zal stoppen, met al onze kinderkracht zijn we “cees’” gaan ontlopen, en het lukte… Na die dag is het nooit meer gebeurd!

Martin en ik zijn altijd vrienden gebleven, we steunde elkaar. En konden op elkaar bouwen!

Met heel veel vallen en opstaan zijn we volwassen geworden, maar nog elke nacht wordt ik zwetend wakker. Zie ik alles voor me.

Voor 3 jaar terug hebben Martin en ik aangifte gedaan tegen “Cees”, 15 jaar na het laatst gepleegde feit. We werden gehoord als honden, iets waar wij zo’n pijn om hadden, werd in eerste instantie  niet geloofd. “Maar luister eens” zei Martin, “Er zijn verdomme foto’s films en alles van ons! Die zullen jullie al echt wel hebben!”

Het “onderzoek” loopt nog altijd tegen “Cees”. Echter, heeft het voor Martin te lang geduurd, en heeft hij zijn leven beëindigd op 29 jarige leeftijd.

Mijn beste vriend! Mijn maatje!

Het verhaal is niet compleet…….. Het is een wirwar, ik wil zoveel vertellen, maar ik weet niet hoe. De woorden op papier doen pijn als een mes tussen je ribben. Ja ook dat weet ik hoe het voelt! De tranen die ik vandaag heb laten vloeien om het verlies van mijn beste vriend! Branden nu nog in mijn ogen.

Of ik het zelf trek?

Ik HOOP het, ik heb 2 schitterende zoontjes! Een hele lieve vrouw! En een missie in mijn leven!

I WILL SURVIVE!!!!!