Beste redactie van sks, Zo begint A. haar email aan ons, de verhalen die mensen ingezonden hebben, ik heb ze allemaal gelezen en het heeft ons over de bewuste drempel getrokken om ook ons verhaal, het verhaal van mijn man openbaar te maken.Ik wil eerst zeggen dat ik het enorm waardeer dat ik Yvonne kan bellen wanneer ik wil, en een luisterend oor vind. Mijn man is nu 38 en nog steeds heeft hij er last van, de angst aanvallen die hij heeft, het zweten s'nachts de dromen. Hij is onder behandeling, heeft medicijnen maar met het echte verwerken is hij nog steeds mee bezig.

Hij was 7 jaar en woonde met zijn broer en zusje in een leuke wijk in ********** (red: plaatsnaam verwijderd) Simon (red: fictieve naam)  voetbalde graag, het was zijn lust en zijn leven. In de D tjes van de plaatselijke voetbalvereniging ******** (red: naam verwijderd) was hij vaak te vinden. Elk vrij uur dat hij had schopte hij tegen een bal, hij had talent, dat zei de trainer tegen hem. Je bent straks net zo goed als Cruijff zei Willem (de trainer)  Willem zei op een gegeven moment tegen hem, als je nu wat langer blijft na de training dan kan ik je leren hoe je vrije trappen moet nemen, en Simon hoe kan het anders was dolgelukkig.
Elke dinsdag na de training bleef Simon een uurtje langer om te oefenen met vrije trappen, en het ging goed, dat zei Willem telkens. Na de trainig dronk Simon altijd een chocomel, en Willem zei op een dag kom op Simon, ik trakteer op een chocomel.Ze gingen samen naar de kantine en dronken daar chocomel en Willem dronk bier. Zo en nu douchen zei Willem en liep naar de kleedkamer. Simon had een grenzeloos vertrouwen in zijn trainer en liep achter hem aan de kleedkamer binnen. Willem deed de deur dicht en liep naar de doucheruimte zette 2 douches aan en zei: kom op uit die vieze bezwete trainingsbroek en shirt.

Zonder enige aarzeling stapte Simon onder de douche nadat hij zich ontdaan had van zijn smerige trainings tenu. Willem keek vreemd naar hem, zo vertelde Simon me toen ik er eindelijk achter was wat er gebeurd moest zijn in zijn jeugd. Hij vertelde mij, zo gaat A, verder dat Willem onder de douche stapte en een stuk zeep pakte en zichzelf begon te wassen. Op een gegeven moment zei Willem, draai je maar om dan was ik je rug wel. Simon gehoorzaamde en Willem begon hem in te zepen. Zijn schouders, zijn rug, en ook zijn billen. Het laatste kreeg erg veel aandacht van Willem, en voor dat Simon wat kon zeggen voelde hij een hand op zijn mond en werd hij omhoog getild en werd hij gewoon verkracht door zijn afgod, zijn Willem die hem overal mee hielp.

Toen Willem klaar was, gaat A sarcastisch verder, wist mijn Simon zich geen houding te geven, je mond tegen je moeder houden was het commentaar van Willem, anders pak ik je zusje ook. Volgende week zelfde tijd hier, liep weg en liet mijn Simon achter in de douche…. Totaal gebroken, en bang kwam mijn Simon die avond thuis. Zijn ouders  zagen niet wat er aan de hand was, en dachten dat hij moe was. De volgende week wilde Simon niet meer voetballen en trainen. Zijn moeder begreep er niks meer van, Simon was altijd gek op voetballen geweest en nu ineens had hij geen zin. Ze stuurde hem gewoon naar Willem met het commentaar, voetballen is je lust en je leven lieverd, Willem is er toch ook? Met loden schoenen ging Simon trainen en na afloop zei Willem tegen Simon, blijf je nog even? Simon durfde geen nee te zeggen bang dat zijn zusje ook door Willem gepakt zou worden. Weer werd Simon misbruikt in de douche, en ging Willem nog een stapje verder. Ik zal dit maar niet vertellen want dan wordt je echt misselijk.

Na enkele maanden deze vernedering te hebben doorgemaakt er een moeder van één van zijn vrienden van het elftal de kleedkamer in kwam en tegen Simon zei die net de douche in wilde stappen, ik wacht wel even op je Simon dan kan je meerijden met ons naar huis. Het regent zo hard.

Nog nooit was Simon zo vlug onder de douche vandaan, en nadat hij zich aangekleed had kwam Willem binnen. Wat is dat douchen zonder op mij te wachten zei Willem kwaad, en had geen erg in de moeder van zijn vriend Jan die samen zaten te wachten op Simon. Ik pak je zusje morgen zei Willem en liep dreigend op Simon toe. Op dat moment zag hij Jan en zijn moeder zitten en wist ineens dat het spel uit was. Hij wilde het zelf zei hij, ik moest hem bevredigen, nog voor de moeder van Jan wat kon zeggen. Deze pakte Simon vast en liep zonder één woord te zeggen naar de kantine en vroeg om de politie te bellen. Het balletje is gaan rollen en Willem werd ontslagen. Straf heeft Willem nooit gehad, een waarschuwing van de rechter. Maar Simon, mijn Simon was voor het leven getekend, hij had geen zin meer in voetballen en zat thuis.  Van een vrolijke opgewekte jongen werd hij een stil teruggetrokken kind, dat veel huilde en veel gepest werd op school. Kortom zijn hele jeugd was weg.

Toen ik hem leerde kennen was hij 21, een verlegen man, lief en ontzettend behulpzaam. Mijn ouders liepen weg met hem, en nog. De vloer waarover ik loop is te koud, alles doet hij voor ons, want inmiddels hebben we 2 kinderen, 2 jongens die ook gek op voetballen zijn. Ze trainen op woensdagmiddag en of Simon, of ik zijn erbij, geen seconde mogen ze alleen van ons de douche in.

Maar het gaat de laatste tijd weer bergafwaarts met Simon, hij droomt van Willem, hij beleefd alles weer opnieuw. Hij zit weer aan de kalmerende pillen, zit voor zich uit te staren en weet zich geen houding te geven.Hij vertelde mij het hele verhaal een paar jaar geleden. Ik wist niet wat ik hoorde, alle gruwelijke details vertelde hij me, toen hij eenmaal aan het praten was kon hij niet meer stoppen.

Eindelijk kon hij het kwijt, maar ik moest beloven het aan niemand te vertellen. Toen we Yvonne een tijdje geleden zagen in éénvandaag zijn we de website gaan opzoeken. Dagelijks lezen we er, en hebben een diep respect voor haar. We hebben ook de verhalen gelezen en Simon zei: mijn verhaal moet daar bij! Ik wil dat mensen weten wat voor een hel het nog dagelijks is.