Pedofielennest

Wij hebben twee kinderen van destijds 1,5 jaar en 3,5 jaar. Onze zoon is de jongste en onze dochter uiteraard dan de oudste. Wij woonden destijds in een tussenwoning in een vrij nette buurt. Met onze buren hadden we een redelijk goed contact. Het was een ouder paar van rond de 72 jaar en hadden een dochter en twee kleindochters. De buurman was vaak van huis om vrijwilligerswerk te doen op een school voor verstandelijk en lichamelijk gehandicapten kinderen. Ook wisten we van de buurvrouw zelf dat hij al jarenlang een vriendin had om te wandelen. Hij kwam op ons over als een zeer nette man. In overleg tussen de buren en mijn man is toen een schot van de schutting verwijderd zodat onze kinderen ook bij hun in de tuin konden spelen. De buren vonden dat gezellig, ze vonden onze kinderen erg leuk en lief. Tot op een dag onze dochter thuis kwam omdat ze moest plassen, ik zette haar op de toilet, maar het lukte haar niet om te plassen. Toen ik haar vroeg waarom dat niet lukte antwoorde mijn meisje, mijn piepie doet zeer, heeft de buurman gedaan. Ik zag dat ze er van schrok dat ze mij dit vertelde . In een reflex heb ik haar van het toilet gehaald, in de auto gezet samen met mijn zoon en ben direct naar de huisarts gereden . De huisarts constateerde een geiriteerde vagina maar wilde onze dochter niet verder traumatiseren met een verder onderzoek. Daarop is de zedenpolitie gebeld voor aangifte, mijn wereld stortte in. Onze dochter werd ondertussen op een medisch kinderdagverblijf geplaatst omdat ze gedragsproblemen had en een taalontwikkelingsachterstand. Op deze MKD heeft ze zonder aanleiding aan twee pedegogische juffen verteld dat de buurman aan haar vagina had gezeten, dit deed ze ook voor met haar vinger . Inmiddels was er ook een afspraak met de verhoorstudio in eindhoven gemaakt, daar heeft onze dochter verteld dat hij aan haar vagina heeft gezeten en geduwd, dat het pijn deed en ook met een stiftje op haar vagina heeft gekleurd en daarna heeft afgepoetst. Ook vertelde ze dat hij zich ook had vergrepen aan onze zoon van 17 maanden oud !!!! We hebben onze dochter toen gelijk eerste lijns hulp aangeboden bij een orthopedgoge die gespecialiseerd is in kinderen die misbruikt zijn. Onze dochter had 5 kenmerken van de zeven ten gevolge van misbruik. Kortom, onze buurman werd gearresteerd en kwam 3 dagen later weer vrij met een straat- en contactverbod . Inmiddels was hun huis verkocht en gingen ze elders wonen . Hij ontkende alles en gaf als reden dat ik, de moeder, mijn kind had gehersenspoeld om dit te vertellen. Moeder was gek en loog alles en sleurde haar kinderen hier in mee, ook was het mij volgens hem te doen om geld, veel geld. Onze dochter ontwikkelde een eetstoornis, ze kreeg wel eens patat van de buren en dergelijke. Ook smetvrees en verlatingsangst en heel haar zelfvertrouwen lag aan diggelen. Schimmelinfecties, huilbuien, ook onze zoon ging in korte tijd in gedrag erg achteruit. Onze dochter plastte weer in bed, onze zoon bonkte met zijn hoofd expres tegen de muren, kortom, een grote nachtmerrie. Deze nachtmerrie werd nog groter toen onze buurman vrijspraak kreeg omdat er lichte twijfel was bij de rechtbank omdat onze dochter niet duidelijk de details kon vertellen in de verhoorstudio!! Er was 6 maanden geëist tegen die pedo en we hadden bewijs dat onze dochter achterstand had door misbruik ....... De volgende dag stond er een vreemde vrouw bij ons aan de deur die vertelde dat ze een nicht was van de buurman. Ze huilde en vertelde toen dat zij jarenlang, vanaf haar 5e levensjaar misbruikt werd door notabene haar opa, dus de vader van onze buurman!!!!! Verder vertelde ze dat heel die familie een groot pedofielennest was, vader misbruikte zijn zonen en dochters, zonen misbruikte op hun beurt weer hun zusjes. Mijn kinderen zijn inmiddels 5 en 7 jaar. Onze zoon heeft nog steeds woedeaanvallen en gedragsproblemen, onze dochter kampt met smetvrees, eet moeilijk , heeft geen zelfvertrouwen en is zeer druk. De speltherapie krijgen ze nu nog steeds, hulp in huis  en hulp op school, hopend dat dit voldoende zal zijn om hun weer verder te helpen in dit trauma. Wij geloofden in het recht, maar het recht niet in onze kinderen Hoe kan in hemelsnaam zo’n viespeuk vrijgesproken worden ..... ik denk vaak waarom , waarom waarom heb jij mijn kinderen dit aangedaan.