Van de tijd dat ik me kan herinneren ben ik misbruikt door mijn stiefbroer, van 4 tot toen ik 11 jaar was. Aan het eind hadden wij geen seks meer, het was alleen aanraken. Toen dat ophield werden wij elkaars vijanden. Waarom het gebeurde begreep ik niet, mijn broer is de biologische zoon van mijn stiefouders. Toen mijn stiefouders scheiden, kreeg mijn stiefmoeder een nieuwe vriend, hij was acteur, en speelde in vele kinderfilms. Ook hij kon zijn handen niet thuis houden. Hij had geen seks met mij, maar elke ochtend kwam hij en wilde mijn hele lichaam aanraken, en hij eindigde altijd door mijn billen een massage te geven. Ik deed altijd alsof ik sliep, maar ik hoopte in feite dat het snel voorbij zou zijn. Dit misbruik duurde ongeveer 1 jaar denk ik, toen ik 12 was zei ik tegen mijn stiefmoeder dat ik haar haatte, waarop zij zei dat ik het huis meteen moest verlaten, binnen 5 minuten stond ik op straat. Ik vertelde nooit tegen iemand, ook niet tegen mijn moeder, wat er gebeurd was, maar toen ik 15 was, zei iemand tegen mij, wat is er tussen jou en je broer gebeurd? Ik voel dat er spanning is tussen jullie, is er iets tussen jullie gebeurd, toen vertelde ik het haar. Ik schreef mijn zuster ook een brief, omdat ik te weten ben gekomen dat wat er al die jaren gebeurd is incest genoemd wordt. Maar deze brief ging naar mijn stiefmoeder, en zij riep me om te praten bij haar thuis. Ik ging om te praten en haar vriend liep in het huis, en intimideerde me met zijn gedrag. Zij noemde mij een leugenaar en dat ik teveel fantaseerde. Zij had gelezen dat mijn stiefbroer sex met mij had gehad en dat haar nieuwe vriend zijn handen ook niet van mij af kon houden. Ze wilde mij niet geloven, zie zei: waarom zou hij in jou geïnteresseerd zijn als hij mij heeft?!!?? Ik kon niets zeggen, alleen maar, ik weet het ook niet mamma. Mijn stiefmoeder was zeer wreed en sadistisch tegen me, haar manier om me te straffen was zo vreemd en slecht, dat heeft zelfs nu nog effect op mijn leven. Ik was 11 toen ik er achter kwam dat ik geadopteerd ben, ik ben op alle manieren misbruikt. Ik durfde nooit met dit verhaal naar buiten te komen, omdat ik bang was, ik weet het niet, maar op deze manier wil ik het doen. Zo hier was mijn verhaal. Er is nog veel over mijn leven te zeggen, maar voor nu is het ok, nee, ik heb nog iets te vertellen,op een dag kwam er een vriend van mij op bezoek. Ik heb ik hem verteld wat er gebeurd is, en hij zei: en je gaat niets tegen hem doen? Ik zei nee. Toen zei hij: maar zelfs als het jou niet helpt zoals je graag zou willen, niets doen is hem een vrijkaartje geven in deze. Mijn vriend had gelijk, die is nu 70 jaar oud. De volgende dag heb ik het politiebureau opgebeld en de agente aan de telefoon vroeg: kan ik U helpen? Ik zei ja ik heb dit telefoontje nog nooit gedaan maar ik wil aangifte doen dat ik misbruikt ben. Ik heb haar mijn verhaal verteld, en zij was werkelijk geschokt, zei zij enkel, u heeft ons te laat gebeld, omdat U net 30 geworden bent, U had aangifte voor Uw 30e moeten doen. Ik was 4 maanden te laat. Maar zij nodigde me uit tóch het verhaal te doen, voor het geval dat er nóg iemand komt die nog geen 30 jaar is. Ik kan die persoon dan ondersteunen. Zij en haar collega begrepen niet dat dit soort dingen in een land zoals Holland gebeurde. Over adoptie: Ik werd geadopteerd uit Colombia, mijn vader wist niets van de adoptie, hij kwam er pas achter toen ik al in Nederland was. Ik was 3 jaar, ik heb bijna 3 jaar in ICBF (Vert.: Instituto Colombiano de Bienestar Familiar, Kinderopvang Columbia) gezeten, enkel en alleen om er voor te zorgen dat ik officieel door mijn ouders verlaten was (terwijl dat niet zo was). Mijn ouders zagen geen toekomst denk ik. Ik heb ze terug gevonden, en toen ze me zagen hoopten ze dat de voorgaande jaren goed voor mij geweest waren. Ze waren heel bedroeft toen ze mijn verhaal hoorden. Dit verhaal mag alleen gepubliceerd worden door stopkindersex. Ik geef anderen geen toestemming zonder eerst aan mij schriftelijk gevraagd te hebben. Stopkindersex heeft mijn email adres. M. |