Misbruik in de familie

De naweeën van sexueel misbruik in de familie Ik heb zelf op zich wel een normale jeugd gehad (wat je normaal kunt noemen dan)Alleen een moeder die al zolang dat ik me kan herinneren depressief is/was en veel van haar pijn/verdriet heeft overgegeven aan mij. Mijn moeder was vaak boos op mij, zolang ik me kan herinneren om de kleinste dingen, (speelgoed niet opgeruimd ed.)ik nam niet vaak vriendjes en vriendinnetjes mee naar huis omdat je nooit wist hoe de bui was, vaak was ze ook ziek en lag dan in haar pyama op de bank (op een bepaalde leeftijd schaam je je hier dan ook voor). Ze zocht ook nooit dingen te ondernemen, wij hebben nooit echt iets als gezin gedaan bv naar een pretpark oid. Bij ons thuis heerste er altijd een sfeer van spanning, je wist nooit wanneer de bom barstte en mijn moeder weer eens uitviel om iets kleins. Mijn oma, de moeder van mijn moeder overleed een paar jaar geleden en zij was voor mij zeg maar een tweede moeder. Toen heeft mijn moeder opgebiecht dat ze vroeger sexueel is misbruikt door de vader van mijn oma maar nooit iets heeft durven zeggen omdat dan de hele familie op zijn kop zou staan en mijn opa (mijn moeders vader) hem waarschijnlijk en terecht vind ik iets zou hebben aangedaan. Ik weet alle details van dit misbruik niet en eerlijk gezegd wil ik dit ook niet weten, de laatste tijd (ik ben nu 26) krijg ik steeds meer dingen viavia te horen, dat mijn moeder zeg maar een postnatale depressie had, niet wist hoe ze van mij moest houden, dat mijn familie mij altijd op uitjes meenam omdat mijn moeder dit niet kon en nog enkele van dit soort zaken.Ik wil benadrukken dat ik nooit lichamelijk ben mishandeld oid door mijn ouders, maar de effecten van het misbruik op mijn moeder heb ik wel degelijk gemerkt,psychisch dan.. Mijn moeder heeft nooit echt hulp gezocht en de hulp die ze in de afgelopen jaren kreeg hielpen blijkbaar niet echt, en mijn vader..tja die is/en was altijd maar bezig om de lieve vrede te bewaren thuis. Ik ben hierdoor veranderd, ik ben iemand maar weet niet wie...ik ben onzeker, voel me vaak depressief, moeite met lichamelijk en intiem contact, ellendig oftewel een kopie van mijn moeder (die ik nooit wilde zijn)zonder het sexueel misbruik dan wel te verstaan. Ik wil onderstrepen dat mijn verdriet en hoe ik me voel natuurlijk niet is te vergelijken met het verdriet van mijn moeder en andere slachtoffers van sexueel misbruik maar dat de daden van deze beesten nog steeds generaties merkbaar zijn. Ik vraag me vaak af wat voor een jeugd ik had gehad als dit mijn moeder niet was overkomen en dat door de dingen die mijn moeder zijn aangedaan.Ook mijn leven is getekend. Ik ben iemand die ik nooit wilde worden, ik heb een klote band met mijn moeder, ben ongelukkig en zo kan ik nog wel uren doorgaan. En dat alles voor de pleziertjes van een ouwe viezerik die zijn poten niet kon thuishouden van kleine kinderen. Zouden deze beesten dit ook beseffen, dat ze niet alleen hun slachtoffers tekenen maar ook diens kinderen enz?   Toch hoop ik dat alles op een of andere manier goedkomt..voor mij, voor mijn moeder, voor alle slachtoffers van misbruik en voor hun kinderen die het misschien ook moeilijk hebben omdat een van hun ouders is misbruikt.Ook wens ik hun heel veel sterkte en moed toe en AUB zoek HULP, dit verdriet kan niemand alleen dragen, en doe t anders voor uw (toekomstige) kinderen.   Bedankt dat ik mijn verhaal even kwijt mocht.