In Loving Memory

Ik ben op zevenjarige leeftijd misbruikt door de zoon van vrienden van mijn ouders. Ik ben hier twee jaar geleden pas mee naar buiten gekomen. En op dezelfde dag kwam ook mijn broer met zijn verhaal naar buiten. Wij wisten dit niet van elkaar. Hij wist helaas teveel details bij mij zit gelukkig een groot zwart gat wat herinneringen betreft. Maar ik kan veel vragen wel voor mezelf invullen aan de hand van reacties op bepaalde handelingen en het gore gevoel dat ik daarbij krijg! Ik wil het niet eens weten. Mijn ouders hebben een gesprek met de dader gehad en hij heeft bekend. Ik had na lang denken besloten dat ik aangifte wilde doen, echter eenmaal op het politiebureau,werd mij verteld dat de zaak verjaard is. Dit omdat de dader ten tijde van het misbruik minderjarig was. Nou sorry hoor maar wat moet een jongen van 16 met een kind van 7 en van 12? En nu word er dus verteld dat dit doktertje spelen was! Met wie heeft hij misschien ook nog doktertje gespeeld? Voor doktertje spelen hoef je naar mijn mening niet naar de zedenpolitie!  In februari 2010 werd ons verteld dat mijn broer niet meer leeft.....Hij werd 34 jaar. Hij heeft meerdere fouten gemaakt in zijn leven dat is zo, en dat weet ik ook. Maar het feit blijft dat hij de gebeurtenissen in onze jeugd nooit heeft KUNNEN verwerken...en vooral het feit dat die zak ook aan zijn kleine zus heeft gezeten. En de dader(M uit S) die leeft gewoon vrolijk door. En dit doet de Nederlandse wetgeving met al hun belachelijke regeltjes. Zij vergeten echter dat het jaren kan duren voordat een slachtoffer zijn/haar mond opendoet. En dan is het voor veel mensen te laat…… De dader leeft vrolijk verder. Misbruikt ben je niet voor even..dat blijf je, je hele leven…  Gerechtigheid- bewustwording- verandering.   In loving memory  *11-07-1975  -  05-02-2010    Jij kon nooit zijn wie je werkelijk bent, die lieve gevoelige vent. Je zus.