| Ze was slechts 9 jaar toen mijn zwager zijn smerige poten niet thuis kon houden, zo begint Danielle haar verhaal. Weet je, nu vallen de puzzelstukjes allemaal op zijn plaats, haar vreemde gedrag. Ik ben een keer zo geschrokken van haar, ik vond haar op haar kamer met een plastic zak om haar hoofd, mijn dochter wilde niet verder leven. Natuurlijk hebben we gelijk aan alle bellen getrokken die we maar konden vinden, en ja ze heeft sessies gehad,en nog, vreselijk als je ziet hoe je kind het zo moeilijk heeft. En mijn zwager speelde mooi weer, dronk wel iets meer dan normaal, maar dat viel niet op. Wat ik wel altijd vreemd gevonden heb was als mijn dochter bij haar tante sliep, ze altijd bij haar tante in bed sliep, en Ronald in de logeerkamer. Ze wist het volgens mij, en nam niet de moeite om mij of mijn man te waarschuwen. Totdat Sandra na een aantal jaren een vriend kreeg, daar vertelde ze alles tegen, en die zei tegen haar, je gaat met je ouders praten, anders doe ik het. Dit gaf als resultaat dat onze dochter het vertelde aan mij en mijn man. Je wereld stort in, je bent radeloos, de puzzel stukjes vallen ineens met een rot klap in elkaar. Mijn man was niet meer te houden en heeft hem een pak slaag gegeven, daar lusten de honden geen brood van, vluchten deed hij, hij was zo bang! Maar het erge van allemaal is dat mijn kind die net de leeftijd van 9 jaar had bereikt uitgescholden werd door zijn familie, je dochter is een hoer werd er gezegd. Mijn dochter heeft aangifte gedaan in 2007, toen alles openbaar gemaakt was door haarzelf, met hulp van haar vriend aan ons, begon ze zich tot overmaat van ramp ook nog te mismaken, ze wilde onaantrekkelijk zijn voor alles en iedereen, ze sneed zichzelf... En hij werd aangehouden, verhoord.......en weer vrijgelaten. Het is een zaak voor het OM werd er gezegd. Dat was dus in 2007. We wachten nog steeds op rechtsvervolging van de verkrachter van mijn kind, inmiddels al bijna 2 jaar, weet je toen hij erachter kwam dat Sandra een zelfmoordpoging had ondernomen stuurde hij haar een smsje. Daarin stond: <strong>"jammer dat je zelfmoordpoging niet gelukt is</strong>" Ook ik heb iets gedaan wat schijnbaar erger is dan een kind verkrachten, ik heb in de buurt waar hij woont brieven verspreid , met daarop zijn daad, zijn naam en zijn adres. Weet je, dat ik er nog géén moment spijt van heb gehad dat ik zijn "goede naam" door het slijk heb gehaald...En ik blijf het doen! Want er kunnen niet genoeg mensen worden gewaarschuwd voor jouw wandaden...Al is er maar 1 kind mee gered Want hangen zal hij, aan de hoogste boom! Wordt vervolgd.....In letterlijke zin ook nog eens! |